พระอุโบสถวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน 
'ปู่ม่าน-ย่าม่าน' ภาพจิตรกรรมฝาผนังที่คล้ายเป็นการเกี้ยวพาราสีของหนุ่มสาวชาวล้านนาในอดีต

ภาพสะท้อนวิถีชีวิตในอดีต

พระอุโบสถวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน 


เป็นทั้งเลขที่ตั้ง และชื่อเรียกของอดีตโรงงานผลิตอาวุธสงครามที่กลายมาเป็นศูนย์ออกแบบสุดฮอตแห่งเมืองปักกิ่ง ประเทศจีน ที่บรรดาครีเอทีฟ หรือนักออกแบบบอกเป็นเสียงเดียวว่าพลาดไม่ได้ “ต่อ สันติศิริ” กรรมการผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์แห่งเอเยนซี่ TBWA จะพาเราไปค้นความหมายของแหล่งผลิตอาวุธทางสงคราม มาเป็นการผลิตอาวุธทางเศรษฐกิจ จากการที่อยู่ในวงการ Design และ Creative เราก็จะได้ยินได้อ่านจากที่โน่นที่นี่ เรื่องปรากฏการณ์การเกิดขึ้นของ 798 เสมอ ถ้ามีพรรคพวกกันได้ไปเจอ กลับมาก็ต้องพูดว่า “ต้องไปดูให้ได้” มีทั้ง Art Gallery, Studio, Museum, Photography Gallery, Mini Concert, ร้านหนังสือ และ Caf? มีงานศิลป์ใหม่ๆ ที่น่าสนใจ และจะได้เห็น Artist กำลังทำงานใน Studios ของเขา ผมเองก็อยากเห็นศิลปะในเมืองจีนว่าเป็นอย่างไรในเวลานี้ เพราะเริ่มมาแรงมาก มีหนังสือเกี่ยวกับศิลปะของเมืองจีนอยู่ทั่วไป และเป็นที่ยอมรับจากทั่วโลกขายได้ราคาเป็นล้านเหรียญ ซึ่งเมื่อไม่กี่ปีมานี้ดูเหมือนไม่ได้เด่นกว่าเมืองไทยเท่าไรนัก พอได้จังหวะกิเลสสุขงอม ก็กระโดดขึ้นเครื่องบินไปปักกิ่งทันทีกับเพื่อนคอเดียวกัน 

นอกจากนั้นก็มี Caf? เท่ๆ อาหารอร่อย ดูทันสมัย มีร้านหนังสือที่เทียบกับร้านหนังสือดีๆ ในนิวยอร์กได้เลย มีหนังสือ Limited Edition ที่หาซื้อกันใน e-bay ทั้งมี Collection นิตยสารของอเมริกันและยุโรปเก่าๆ ที่น่าสนใจและหายาก เฉพาะร้านนี้ร้านเดียวผมก็สามารถหายเข้าไปในนี้ได้ทั้งวัน น่าเสียดายที่ Photography Gallery ปิดซ่อมแซมอยู่ เราก็เลยอยากรู้ว่า “ใครเป็นคนรับผิดชอบ ใครเป็นคนเริ่มต้น นี่คืออะไรกันแน่” พอได้อ่านหนังสือถึงรู้ว่านี่เป็นโรงงานผลิตอาวุธสมัยปี 50’s โดยมีชาวเยอรมันตะวันออกเป็นคนออกแบบ ซึ่งใช้งานได้เป็นอย่างดี มีพื้นที่กว้าง มีหลังคาสูง เพดานรับแสงได้ดีไม่ต้องใช้ไฟฟ้า สวรรค์ของศิลปินและนักออกแบบ
ไดโนเสาร์มาทำอะไรอยู่ในร้านหนังสือ
พอศึกษามากเข้าไปก็เริ่มเห็นภาพใหญ่ว่า 798 คงไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ คงมีรัฐบาลช่วยสนับสนุนอย่างแน่นอน วันหนึ่งในไม่ช้านี้ 798 ต้องเป็นอีกหนึ่งสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของปักกิ่งไม่น้อยไปกว่ากำแพงเมืองจีน หรือพระราชวังต้องห้าม คิดว่าที่รัฐบาลจีนให้การสนับสนุนศูนย์รวมงานศิลปะและงานออกแบบ เช่น 798 และตามเมืองใหญ่อีกหลายแห่งทั่วประเทศจะมี Galleries เปิดขึ้นอีก 100,000 แห่ง เพราะเขารู้ว่าเขาไม่สามารถจะเป็นแหล่งผลิตราคาถูกของโลกไปได้นานนัก ไม่ช้าก็เร็วเขาก็จะต้องขึ้นราคา ดังนั้นหากสินค้าไม่ได้รับการออกแบบก็ไม่สามารถขายได้ เขาถึงสนับสนุนให้ศิลปิน นักออกแบบ นักสร้างสรรค์ รุ่นใหม่ๆ มีศูนย์รวมเพื่อให้เกิด Interaction เกิดการสร้างแรงบันดาลใจซึ่งกันและกัน และจากตรงนี้คนกลุ่มนี้จะกลายเป็นพลังสำคัญที่จะขับเคลื่อนเศรษฐกิจของเมืองจีน เมื่อวันหนึ่งที่เมืองจีนไม่สามารถผลิตของถูกกว่าคนอื่นได้อีกต่อไป ในจีนจะยังมีนักออกแบบเก่งๆ มากมาย เพราะวันนี้ทุกอย่างในโลกคือการออกแบบ แม้แต่เส้นก๋วยเตี๋ยวของอิตาลียังได้รับการออกแบบจาก Phillip Starck หรือจะเป็น ช้อน ส้อม กิ๊บ หวี รองเท้า ปากกา นาฬิกา รถยนต์ ไม้จิ้มฟัน ข้าวของที่เราใช้ล้วนแล้วเกิดจากการออกแบบทั้งสิ้น ทุกอย่างถ้าไม่มีความคิดสร้างสรรค์ก็ต้องขายถูกอย่างเดียว

จะเปิดตลาดจีน ต้อง 798 ความสำเร็จของ 798 ในการสร้างตัวเป็นศูนย์ศิลปะแห่งใหม่ของโลกใบนี้ เข้าขั้นไม่ธรรมดาเลยทีเดียว แม้ว่า 798 จะตั้งอยู่ในเขตเฉาหยาง ซึ่งไม่ได้อยู่ศูนย์กลางของเมืองปักกิ่งเสียทีเดียว แต่ด้วยการอัตราการขยายตัวของเมืองระดับเดียวกับความเร็วของรถที่วิ่งบนทางด่วนชั้นดีของปักกิ่ง ทำให้เขตเฉาหยางแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เมือง ที่ใครต่อใครรวมทั้งแบรนด์ต่อแบรนด์ อยากจะพาตัวเองให้ไปปรากฏตัวอยู่ที่นั่นสักครั้งหนึ่ง นอกจากนักท่องเที่ยว ศิลปินจากทั่วโลก 798 ยังถือเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ของนักการตลาดที่ต้องการเปิดตัวสินค้าของตัวเองให้เป็นที่สนใจของผู้บริโภคระดับบนของปักกิ่งหรือกับตลาดจีน 
เครนยักษ์ที่ยังเก็บเอาไว้เป็นเอกลักษณ์ของ 798 
