ปัจจุบันสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติซึ่งเป็นผู้กำหนดทิศทางและแนวทางการสนับสนุนการวิจัยของประเทศ ได้กำหนดให้งานทางด้านศิลป การออกแบบ ดนตรีและวรรณกรรมเป็นกลุ่มสาขาวิชาย่อยในสาขาวิชาปรัชญา ซึ่งจากการที่คณะกรรมการสาขาปรัชญาส่วนใหญ่จะเป็นบุคลากรทางสายสังคมศาสตร์ ทำให้การวางทิศทาง นโยบาย แนวทาง และเกณฑ์ในการสนับสนุนการวิจัย และการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการส่วนใหญ่ไม่เหมาะสมกับการสนับสนุนงานทางด้านการสร้างสรรค์ดังกล่าว และหากสามารถชี้ให้สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เห็นความแตกต่างของการสร้างองค์ความรู้ในกลุ่มสร้างสรรค์กับงานทางด้านสังคมศาสตร์อื่น ซึ่งกลุ่มสร้างสรรค์มีผลกระทบกับการพัฒนาคน สังคม และประเทศในระดับสูงมาก
ดังนั้น จึงสมควรที่จะจัดให้สาขาวิชาทางด้านการสร้างสรรค์ให้เป็นกลุ่มแยกอิสระจากสาขาปรัชญา และมีคณะกรรมการประจำสาขาของตนเอง เพื่อกำหนดทิศทาง กรอบ แนวทาง และเกณฑ์ที่เหมาะสมกับสาขาวิชาจะทำให้งานทางด้านการสร้างสรรค์ทั้งหลายขยายตัวเพิ่มมากขึ้น ไม่เฉพาะแต่มหาวิทยาลัยศิลปากรเท่านั้น แต่จะเป็นประโยชน์กับคณะวิชาทางด้านศิลปและการสร้างสรรค์ของทุกสถาบันการศึกษาซึ่งมีมากกว่า 50 คณะวิชาในสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยด้วย
http://www.surdi.su.ac.th/paper_public/events.pdfสรุปแบบสอบถามการประชุมระดมความคิดเห็นเพื่อหาแนวทาง
ในการสนับสนุนงานวิจัยทางด้านศิลปะและงานสร้างสรรค์
http://www.surdi.su.ac.th/paper_public/sum_seminar_7_8_51.pdf
เกณฑ์การประเมินด้านงานวิจัยและงานสร้างสรรค์(อ้างอิงจาก คู่มือการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสาม พ.ศ. 2554-2558 ระดับอุดมศึกษา ฉบับสถานศึกษา พ.ศ. 2554) http://www.surdi.su.ac.th/weight_QA.html
ตัวชี้วัดมาตรฐานด้านงานวิจัยและงานสร้างสรรค์
คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษาระดับอุดมศึกษาพ.ศ. 2553
